RSS
wtorek, 03 kwietnia 2012
Choroba niedokrwienna mózgu

Choroba niedokrwienna mózgu jest w zasadzie bezobjawowa, to znaczy nie posiada objawów swoistych. W czasie jej trwania jednak, zwłaszcza po wysiłku oraz w sytuacjach stresowych pojawiają się pewne, dosyć charakterystyczne dolegliwości nieswoiste. Należą do nich bóle i zawroty głowy, szum w uszach, wahania nastroju i zaburzenia funkcyj poznawczych w stopniu nieznacznym. Przyczynami tej choroby są zazwyczaj zwężenie albo niedrożność tętnic wewnątrz- i zewnątrzczaszkowych, nadciśnienie tętnicze, niewielkie, niezauważalne udary mózgu, wzrost lepkości krwi, stany zapalne naczyń, zatory, czy w końcu zaburzenia metaboliczne.

 

Jeżeli któreś z tych objawów są mocno nasilone, lub utrzymują się długo, należy koniecznie skonsultować się z lekarzem. Jest cała gama skutecznych leków na receptę, tak zwanych nootropowych, które mogą być stosowane w tego rodzaju schorzeniach.

 

W stanach lżejszych można stosować leki roślinne dostępne bez recepty. Są to przedewszystkiem preparaty miłorzębu dwuklapowego (Ginkgo biloba) takie jak Bilobil, Ginkofar, czy Ginccoplus, zawierające jako substancje czynne biflawonoidy. Rozszerzają one naczynia krwionośne, poprawiają zaopatrzenie tkanek w krew i hamują agregację (zlepianie) płytek krwi (trombocytów). Drugim surowcem mającym zastosowanie w tej grupie schorzeń jest korzeń żeńszenia (Panax ginseng), którego preparaty (Panaxan, Ginseng 500 etc.) zawierają glikozydy saponinowe zwane ginsenozydami. Działają one stymulująco na układ odpornościowy, tonizują ośrodki naczynioruchowe, poprawiają czynność układu nerwowego, tak ośrodkowego, jak i obwodowego. Pełna skuteczność preparatów miłorzębu i żeńszenia jest widoczna po kilku tygodniach stosowania. W celu spowolnienia procesów arteriosklerotycznych, w tym także wewnątrzczaszkowych można tez stosować preparaty czosnku (Alitol, Alliofil etc.). Poprawę funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego mogą też dać preparaty lecytyny.

 

Ostatnimi czasy mnożą się doniesienia podające w wątpliwość skuteczność miłorzębu i lecytyny. Dlatego nie należy polegać wyłącznie na tych preparatach. Trzeba też wziąć pod uwagę, że preparaty miłorzębu mogą nasilać działanie innych leków przeciwkrzepliwych i w konsekwencji doprowadzić do krwotoków. Dlatego nie należy ich stosować łącznie z takimi lekami.

10:44, aptekawwodzislawiu
Link Komentarze (2) »
środa, 28 marca 2012
Choroby miąższu wątroby

Choroby miąższu wątroby objawiają się powiększeniem tego narządu, bólem w prawym podżebrzu, uczuciem gniecenia często połączonym z nudnościami, wymiotami, żółtaczką i świądem. Są to różnego rodzaju i różnej etiologii schorzenia, aż do zapalenia wątroby włącznie.

To ostatnie powinno być leczone w warunkach szpitalnych. Również wszystkie przedłużające się oraz bardzo intensywne dolegliwości wątrobowe wymagają interwencji lekarskiej.

W przypadkach lżejszych można stosować dostępne bez recepty leki hepatoprotekcyjne. Chronią one miąższ wątroby przed degeneracja, a według niektórych źródeł nawet w pewnym stopniu go regenerują. Należą do nich witaminy z grupy B, niektóre aminokwasy, np. ornityna (Hepatil, Hepatenal Max) oraz wyciąg z ostropestu plamistego (Sylimarol, Silimarin, Sylivit, Sylicynar).

Mija się natomiast z celem spotykane wśród niektórych pacjentów stosowanie w chorobach miąższu wątroby środków żółciopędnych, lub poprawiających trawienie (Raphacholin, krople żołądkowe).

14:43, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 26 marca 2012
Choroba refluksowa przełyku

Do najczęstszych chorób przewodu pokarmowego należy choroba refluksowa przełyku. Spowodowana jest ona zarzucaniem treści żołądka i dwunastnicy z powrotem do przełyku. Podstawowym objawem tej dolegliwości jest zgaga, czyli uczucie palenia, czy pieczenia w przełyku. Inne objawy to: cofanie zawartości żołądka, nudności, czkawka, dysfagia, czyli utrudnione przechodzenie pokarmu z jamy ustnej przez przełyk do żołądka, ślinotok, suchość w ustach, pieczenie języka, odbijanie, bóle gardła i nadbrzusza. Rzadko kiedy występują wszystkie objawy, niekiedy choroba przebiega całkiem bezobjawowo. Czasami objawy są mylące i wskazują na choroby układu oddechowego, choroby laryngologiczne, inne choroby przewodu pokarmowego czy chorobę wieńcową. Refluks następuje bądź w wyniku obniżenia napięcia mięśniowego lub sporadycznego rozkurczu dolnego zwieracza przełyku, bądź też wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej.

 

Lekkie i sporadyczne przypadki refluksu można leczyć środkami zobojetniającymi, np. solami glinu, magnezu, wapnia i sodu (Maalox, Manti, Rennie etc) lub inhibitorami pomby protonowej (Controloc control, Bioprazol bio, Acidolac max).

 

W przypadkach poważniejszych konieczne jest podjecie leczenia pod kontrolą lekarza. Nieleczona choroba refluksowa może prowadzić do poważnych powikłań z nowotworami włącznei. Lekarz ma do dyspozycji szeroki wachlarz metod farmakologicznych w tym leki prokinetyczne i zmniejszające kwasowość treści żołądkowej oraz chirurgiczne.

 

Do rozwoju choroby refluksowej przyczyniają się takie czynniki jak: nieodpowiednia, zbyt przyprawna dieta, palenie papierosów i zażywanie niektórych leków. Dlatego leczenie obejmuje także, a może nawet porzedewszystkiem modyfikację stylu życia obejmującą: niewykonywanie prac w pochyleniu, sen na wysokich poduszkach, unikanie napojów gazowanych, drażniących przypraw i palenia tytoniu oraz ograniczenie picia napojów alkoholowych.

11:17, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
środa, 29 lutego 2012
Choroby pęcherzyka żółciowego

Najczęściej występującym schorzeniem pęcherzyka żółciowego jest jego zapalenie. Objawia się ono występowaniem silnego, utrzymującego się bólu w prawej, górnej części brzucha, promieniującego pod prawą łopatkę, nawracającymi nudnościami lub wymiotami, zwłaszcza po spożyciu tłustych potraw. Bóle występują co najmniej kilka godzin po posiłku, często budzą chorego we wczesnych godzinach rannych.

Najczęstszymi przyczynami zapalenia i bólu pęcherzyka są kamienie żółciowe i infekcje bakteryjne. Częstotliwość tych dolegliwości wzrasta wraz z wiekiem. Występują one głównie u osób po pięćdziesiątym roku życia. Do samodzielnego leczenia lekami dostępnymi w sprzedaży odręcznej kwalifikują się tylko łagodne dolegliwości pęcherzyka żółciowego. Poważniejsze wymagają leczenia pod stałą kontrolą lekarską, nierzadko nie tylko farmakologicznego, ale i chirurgicznego.

W stanach skurczowych pęcherza i dróg żółciowych można stosować ogólnie dostępne środki rozkurczowe takie jak drotaweryna (No-spa,  Galospa), czy hjoscyna (Buscopan).  Do niedawna stosowano w tym celu także preparaty z ziela glistnika (Herba Chelidonii), które poza działaniem rozkurczowym wykazywały także rozkurczające, ostatnimi czasy jednak odchodzi się od nich z racji wykrytego niedawno ich działania hepatotoksycznego.

Ważną rolę pomocniczą pełnią ziołowe preparaty żółciopędne, oparte o surowce goryczkowe i olejkowe: liść mięty (Folium Menthae) , ziele piołunu (Herba Absynthii), ziele krwawnika (Herba Millefolii), korzeń lukrecji (Radix Lucretiae), korzeń rzodkwi (Radix Raphani), ziele dziurawca (Herba Hyperici), owoc jałowca (Fructus Juniperi). Są one podawane albo w pstaci prostych i złożonych herbatek ziołowych (Cholagoga I, II, III) oraz prostych i złożonych preparatów przetworzonych (Raphacholin C, Raphacholin Forte, Boldaloin, Cynacholin, Cynarex).

09:38, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 27 lutego 2012
Choroby jamy ustnej

Zespół schorzeń określanych jako choroby jamy ustnej obejmuje takie przypadłości jak: zapalenie jamy ustnej (aftowe, grzybicze, opryszczkowe i nieżytowe) , zapalenie dziąseł. Przyczyny tych schorzeń są bardzo zróżnicowane: zakaźne choroby wirusowe lub bakteryjne, urazy mechaniczne lub termiczne, błędy dietetyczne i będące ich skutkiem awitaminozy, oraz wyrastanie zębów (ząbkowanie u dzieci i wyrzynanie się ósemek u dorosłych)

Leczenie jest głównie objawowe, preparatami przeciwzapalnymi i przeciwbólowymi. Preparaty te są dostępne w różnych postaciach: płynów do płukania (Dentosept, Glimbax) i pędzlowania (Dentosept A), aerozoli, żeli (Calgel, Bobodent, Dentinox N, Sachol, Baikadent, Salumin) i tabletek do ssania. Wiele z nich to preparaty ziołowe. Część z nich, oprócz składników przeciwzapalnych i przeciwbólowych także szybko działające leki znieczulające, co sprawia, ze preparaty te przynoszą niemal natychmiastową ulgę. Stosunkową nowością jest preparat Glimbax, będący roztworem diklofenaku w postaci kwasu. Na razie nie wiadomo, czy preparat ten znajdzie uznanie wśród lekarzy i pacjentów, jest jednak dosyć ciekawą i obiecującą alternatywą dla środków tradycyjnych. Diklofenak jest bowiem dobrze sprawdzony jako lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, stosowany doustnie, lub na skórę. W zakażeniach grzybiczych stosuje się mikonazol (Daktarin) lub czteroboran sodu (Aphtin).

Jeśli dolegliwości utrzymują się ponad siedem dni lub pomimo stosowania leków objawowych nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem medycyny ogólnej lub lekarzem stomatologiem.

09:00, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 14 lutego 2012
Nadkwasota i choroba wrzodowa żołądka

Nadkwasota i choroba wrzodowa żołądka należą do stosunkowo częstych chorób przewodu pokarmowego. Pełny rozwój choroby wrzodowej zdarza się obecnie znacznie rzadziej niż kilkadziesiąt lat temu z racji zmiany trybu życia i przyzwyczajeń żywieniowych społeczeństwa. Choroba też powoduje znacznie mniejszą śmiertelność niż dawniej, z racji postępów w jej leczeniu. Przed ponad dwudziestu laty dokonał się przełom w leczeniu tych dolegliwości. Odkryto mianowicie, że kluczowe dla wystąpienia wrzodów żołądka ma zakażenie bakterią Helicobacter pylori.

Dlatego podstawowym leczeniem jest tak zwana eradykacja Helicobacter pylori. Polega ona na siedmiodniowej kuracji dwoma antybiotykami i inhibitorem pompy protonowej lub czternastodniowej kuracji metronidazolem, antybiotykiem i inhibitorem pompy protonowej. Dlatego przy nasilonych lub przedłużających się dolegliwościach należy udac się do lekarza, który zleci eradykację.

Epizodyczne przypadki nadkwaśności można zwalczać objawowo lekami dostępnymi bez recepty. Obecnie lekami z wyboru są w pierwszej kolejności inhibitory pompy protonowej (Controloc control, Bioprazol bio, Acidolac max), w drugiej zaś leki przeciwhistaminowe (Ranigast Max, Ranigast Pro, Ranimax, Famidyna). Popularne dawniej leki zobojętniające (Maalox, Manti, Rennie etc) są powszechnie uważane za przestarzałe i nie zaleca się ich dłuższego stosowania.

W leczeniu nadkwaśności i wrzodów ważna jest zmiana stylu życia, polegająca na unikaniu nadużywania niesterydowych leków przeciwzapalnych, kawy, alkoholu, ostrych przypraw i tytoniu. Należy również unikać stresu i regularnie się odżywiać.

12:55, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 13 lutego 2012
Bezsenność

Depresją nazywamy stan przedłużającego się znacznego obniżenia nastroju, któremu towarzyszą obniżenie napędu psychoruchowego, zaburzenia rytmów okołodobowych i lęki. Depresja jest poważną dolegliwością. Może prowadzić z jednej strony do wielu chorób somatycznych, z drugiej zaś nawet do samobójczej śmierci. Depresję należy wyraźnie rozgraniczać od nerwicy, z którą dawniej była notorycznie mylona, a i obecnie niekiedy bywa mylona, ale już tylko przez ludzi nieposiadających medycznego wykształcenia. Choroby te  można pomylić, gdyż niektóre ich symptomy są zbliżone. W obydwu schorzeniach na przykład może występować bezsenność. Są to jednak  różne choroby i różnymi lekami się je leczy. Stosowanie w depresji leków uspokajających czy przeciwlękowych jest poważnym błędem w sztuce.

 

W depresji należy stosować leki przeciwdepresyjne i to dostosowane do rodzaju depresji. Niektóre leki przeciwdepresyjne mają komponentę hamującą, wskutek czego ich działanie jest nieco zbliżone do leków uspokajających, inne zaś przeciwnie, mają charakter pobudzający. Dlatego doboru leku przeciwdepresyjnego powinien dokonywać lekarz specjalista.

 

Nie zawsze jednak depresja jest tak nasilona, by wymagała stosowania leków chemicznych. W lekkich przypadkach warto zacząć od leków roślinnych, do których zaliczają się przedewszystkiem preparaty dziurawca. Mają one dosyć wyraźne działanie poprawiające nastrój i znoszące objawy depresji. Nie są jednak pozbawione niepożądanych działań ubocznych. Przy dłuższym stosowaniu mogą przyspieszać eliminację, a więc osłabiać działanie takich leków jak cyklosporyny, acenokumarol, leki przeciwwirusowe i doustne środki antykoncepcyjne. Pacjenci przyjmujący chemiczne leki przeciwdepresyjne powinni stosowanie preparatów dziurawca skonsultować z lekarzem prowadzącym. Preparaty te mogą też zwiększać wrażliwość na promienie słoneczne, dlatego podczas ich stosowania należy unikać nadmiernej ekspozycji na promienie słoneczne.

12:22, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 12 lutego 2012
Migrenowy ból głowy

Migreną nazywamy napadowy samoistny i nawrotowy ból głowy cechujący się zmiennym przebiegiem klinicznym. Głównym objawem migreny jest ból głowy, najczęściej jednostronny, czołowy lub skroniowy, niekiedy rozszerzający się na całą głowę, zwłaszcza w szczycie ataku bólowego.

 

Ataki te, nazywane zazwyczaj napadami rozwijają się dosyć szybko, w ciągu kilku lub kilkunastu minut, swój szczyt zaś osiągają w pierwszych dwóch godzin trwania. Ból migrenowy ma charakter tętniący, pulsujący, nasila się przy wysiłku i utrzymuje od kilku godzin aż do trzech dni. Bólowi towarzysza najczęściej także inne objawy, takie jak nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło, dźwięk i zapachy oraz uczucie znacznego osłabienia. Napady charakteryzują się różna częstotliwością u różnych pacjentów, z tym ze u znakomitej większości z nich nie występują częściej aniżeli cztery razy w miesiącu. Napady migrenowe dzielimy na łagodne, umiarkowane, ciężkie i tak zwane stany migrenowe. Stanem migrenowym nazywamy wyjątkowo ciężki napad migreny, trwający ponad dwadzieścia cztery godziny. Pacjent w stanie migrenowym leży w łóżku, jest bardzo osłabiony, nie jest w stanie jeść ani pić, co często prowadzi do odwodnienia i dalszego pogorszenia stanu chorego. Stan migrenowy musi być leczony w warunkach szpitalnych. Również ciężkie stany migrenowe wymagają interwencji lekarskiej. Leczy się je lekami wydawanymi wyłącznie na receptę lekarską:sumatryptanem, ryzatryptanem, zolmitryptanem, eletryptanem, ergotaminą, dihydroergotaminą, chlorpromazyną, droperidolem.

 

Łagodne i umiarkowane napady migrenowe można zwalczać za pomocą klasycznych środków przeciwbólowych, najczęściej paracetamolu w dawce 500 - 1000 mg (Panadol, Apap, Efferalgan), ibuprofenu 200- 400 mg (Ibuprom, Ibum, Nurofen, MiG),  metamizolu 500 mg (Pyralginum) czy kwasu acetylosalicylowego 500 mg (Aspirin, Polopiryna).  Oprócz prepatów prostych stosuje się także złożone, zawierające nie tylko substancję o działaniu przeciwbólowym, ale także dodatki wzmacniające to działanie: kofeinę w dawce 25 - 50 mg (Panadol Extra, Apap Extra), kodeinę 8 - 20 mg (Solpadeine, Nurofen Plus), niegdyś także barbiturany. W zwalczaniu bólu głowy liczy się czas. Najlepszy efekt osiąga się, podając lek przed osiągnięciem przez ból maksymalnego natężenia. Dlatego też, kosztem powoli działających zwykłych tabletek, coraz większą popularność zyskują szybsze postacie leku: kapsułki żelowe (Ibum, Nurofen Forte), tabletki rozpuszczalne (Efferalgan, Solpadeine), tabletki o przyspieszonym uwalnianiu (MIG, Nurofen Express).

 

Istotna jest również profilaktyka do której zalicza się regularny tryb życia, unikanie stresu i czynników sprzyjających rozwojowi migreny. Do tych ostatnich należą: depresja, nadużywanie leków przeciwbólowych, nadużywanie czerwonego wina, serów żółtych i dojrzewających oraz soli.

10:58, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
sobota, 11 lutego 2012
Katar infekcyjny

Katar, czyli nieżyt nosa to zespół objawów zapalenia błony śluzowej nosa. Składają się nań kichanie, "drapanie" w nosie, pieczenie spojówek, wyciek płynnej wydzieliny z nosa i zatkany nos. Katary dzielimy na infekcyjne, idiopatyczne i alergiczne. Katar infekcyjny ma w znakomitej większości przypadków podłoże wirusowe. Rzadziej spotykany katar bakteryjny charakteryzuje się występowaniem wydzieliny śluzowo-ropnej o żółtym lub zielonym zabarwieniu.

 

Leczenie kataru ma charakter objawowy i polega na podawaniu miejscowym lub ogólnym środków zmniejszających sekrecję śluzu w obrębie jamy nosowej. Łagodzące katar krople, żele i aerozole do nosa (Otrivin, Xylorin, Oxalin) należy stosować jedynie w zaostrzeniach objawów i nie dłużej niż pięć dni pod rząd. Większość kropli ma również warianty dziecięce o mniejszym stężeniu substancyj leczniczych. Zele i aerozole są wygodniejsze od tradycyjnych kropli, gdyż nie wymagają specjalnych „akrobacyj” przy podawaniu oraz nie spływają do gardła, które to spływanie może być dosyć przykre. Można stosować także tabletki przeciw katarowi (Sudafed, Cirrus, Acatar Acti-Tabs). Szczególnie wart uwagi jest w tej grupie cirrus, zawierający także składnik przeciwalergiczny. Żadne z tych tabletek nie mogą być stosowane przez kobiety w ciąży.

 

Oprócz środków zmniejszających sekrecje dostępne są też środki pomocnicze. Tu należy wymienić przedewszystkiem roztwory soli morskiej (Sterimar, Marimer, Disnemar, Physiomer) i kuchennej (Tetrisal) zarówno izotoniczne zapewniające nawilżenie i higienę nosa, jak też hipertoniczne, do pewnego stopnie zmniejszające sekrecję. Korzystnie wpływa tez na zmniejszenie kataru przyjmowanie preparatów wapniowych, na przykład w postaci tabletek musujących, szczególnie w połączeniu z witaminą C. Również preparaty olejków eterycznych, zwłaszcza w postaci sztyftów do nosa (np. Rhinbac) mogą przynieść znaczną ulgę.

 

Osoby często zapadające na katar powinny dbać o odpowiednią wilgotność w miejscu zamieszkania. Prawidłowa wilgotność powietrza w pomieszczeniach mieszkalnych mieści się w granicach 40-60%. W sezonie grzewczym wilgotność w mieszkaniach często spada nawet poniżej 30%. Należy z tym nadmiernym wysuszeniem walczyć za pomocą wietrzenia i nawilżania pomieszczeń.

16:45, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
piątek, 10 lutego 2012
Bezsenność

Bezsennością nazywamy zmniejszoną ilość bądź jakość snu. Może ona polegać bądź to na braku uczucia wyspania pomimo dostatecznej długości snu bądź częstym oraz przedwczesnym budzeniu się, bądź też, prawdopodobnie najczęściej na trudnościach w zaśnięciu. Przewlekła bezsenność wpływa negatywnie na nastrój osoby nią dotkniętej, jej zachowanie oraz wykonywanie zadań życiowych. Jest też zazwyczaj przyczyną uczucia ciągłego zmęczenia. Wobec powyższego może być również przyczyną znacznego pogorszenia się jakości życia.

 

Dostępne są liczne środki ziołowe przeciwko bezsenności, takie jak Benosen, Valerin Sen, Hova, Lekosen, Neopersen Noc, Spox Noc. Opierają się one głównie na szyszkach chmielu, często zawierają też składniki ogólnie uspokajające: korzeń kozłka (waleriany), ziele męczennicy, kwiat lawendy etc. U pacjentów, u których bezsenność jest wywołana nieregularnością snu, pracą na zmiany, czy częstymi zmianami stref czasowych dobrze sprawdza się Melatonina.

 

W cięższych przypadkach konieczna jest interwencja lekarza, który może przepisać jeden z licznych leków na bezsenność dostępnych jedynie na receptę lekarską. Należy pamiętać, ze nadużywanie silnych leków nasennych, przedewszystkiem barbituranów i benzodiazepin może prowadzić do ciężkiego uzależnienia.

 

W profilaktyce i zwalczaniu bezsenności ważna jest tak zwana higiena snu, na którą składają się: unikanie snu w ciągu dnia, stosowanie w ciągu dnia wysiłku fizycznego i odpowiedniej diety, unikanie nikotyny, kofeiny i alkoholu zwłaszcza w godzinach wieczornych, unikanie wykonywania w łóżku czynności takich jak czytanie, czy oglądanie telewizji, utrzymywanie regularnych godzin zasypiania i budzenia, unikanie wykonywania przed snem czynności pobudzających, picie przed snem ciepłych napojów, najlepiej mleka, branie przed snem ciepłej kąpieli, unikanie przed snem obfitych posiłków, zapewnienie ciszy w sypialni i komfortu w łóżku.

08:02, aptekawwodzislawiu
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2